ข่มตานอนไม่หลับเลยจริงๆ  3 วันก่อน ได้รับโทรศัทพ์จากแม่

น้ำเสียงไม่ดี บอกว่าอยู่ที่วิทยาลัยพยาบาลฯที่ทำงานเก่าเรา

ถามแม่ว่าไปทำอะไรที่นั่น 

แม่บอกว่าไปติดต่อขอเอกสารทางราชการ

ของเราว่าเราลาออกจากราชการ

ถามแม่ต่อว่าจะเอาเอกสารไปทำอะไร แม่ว่าจะเอาไปทำบัตรทอง 

เพราะอาจนอนโรงพยาบาล

พอพูดจบแม่ก็ร้องไห้ออกมา เราก็ชักใจเสียว่าจะต้องมีอะไรแน่ๆ

เลยบอกแม่ว่าใจเย็นๆ ค่อยๆ เล่าให้หนูฟัง แม่เล่ากำลังทำงานบ้านอยู่ 

มีมูกกะเลือดออกทางช่องทวารหนัก ปวดเบ่งอยากถ่าย  

ตกใจมากเลยไปหาหมอ         

หมอเค้าสั่งตรวจเลือดในอุจจาระ นัดสวนแป้งแบเรี่ยมทางทวารหนัก

อีก 2 วันข้างหน้า เราถามแม่ต่อว่าช่วงนี้น้ำหนักลดหรือเปล่า

ปรากฏว่าภายใน 1 เดือนน้ำหนักลดไป2 กิโลกรัม

เราได้ฟังแม่บอก แทบทรุดเลย

แต่ก็ต้องทำน้ำเสียงปกติว่าหมอเค้าอยากจะ

เช็คดูรายละเอียด เพราะแม่เข้าวัยสูงอายุแล้ว

พอวางหูจากแม่ก็มานั่งร้องไห้ บอกในใจ

ว่าอย่าเป็นอย่างที่เราคิดไว้เลย

เพราะคุณยายก็เป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่ ท่านอายุมากแล้ว

หมอเลยรักษาตามอาการ เราก็ประมาทเกินไป

น่าจะบอกให้แม่ไปส่องกล้องตรวจดูลำไส้ใหญ่

หรือทำการตรวจลำไส้ใหญ่ด้วยเอกซเรย์

ตั้งแต่รู้ว่าคุณยายพบเนื้อร้ายที่ลำไส้ใหญ่

เพราะโรคนี้ส่วนหนึ่งมาจากกรมมพันธุ์

ตอนนี้โทรหาแม่ทุกวันทั้งตอนเช้าแล้วก่อนนอน

 คอยให้กำลังใจ และภาวนาว่า ขออย่าให้เป็นอย่างที่เราคิดเลย

ช่วงนี้ยอมรับว่าเครียดโทรคุยกะแป๋วทุกวัน เลยทำให้แป๋ว

เครียดตามไปด้วย แถมแฟนเราและแฟนแป๋ว

ไม่อยู่กันทั้งคู่เลย พากันเครียดกัน

ดีหน่อยช่วงกลางวันมีนางฟ้าตัวน้อยอยู่ เค้าเห็นเราร้องไห้

ก็เข้ามากอด แล้วเอามือน้อยๆ มาลูบหน้า

แล้วพูดว่า "Don't Cry Mommy"

ลูกจึงเป็นยาวิเศษจริงๆ ที่คอย

เยียวยาเรา ให้กำลังใจทำให้เราคลายความทุกข์ได้บ้าง

แต่พอเค้าหลับ เราก็มานั่งร้องไห้

เป็นทุกข์อีก  ได้แต่ภาวนาว่า แม่จ๋าอย่าเป็นไรเลยนะ

หนูเพิ่งจะเสียพ่อไปไม่นาน อย่า

เสียบุคคลอันเป็นที่รักอีกเลย ใจหนูเจ็บมากๆ เลยตอนนี้

27/07/07

หลังจากเขียนไดด้วยอารมณ์เศร้า  แล้วก็หายเงียบไปนาน

ตอนนี้อารมณ์เริ่มเป็นปกติ 

หลังจากแม่ไปหาหมอที่ รพ.  เค้านัดส่องกล้องกะกลืนแป้งวันที่ 3 สค.

เราคิดว่ามันนานเกินไป  เลยโทรคุยกะแม่และเพื่อนหมออีกคนหนึ่ง

เลยตัดสินใจให้แม่เปลี่ยนหมอ  แล้วไปตรวจ

ไม่รู้ด้วยความเกรงใจหรือเปล่าไม่รู้  เจ้าหมอเพื่อนยาก ตรวจเสร็จเขียนใบสั่ง

ให้ส่งกล้อง และกลืนแป้งวันรุ่งขึ้นเลย

หลังจากส่องกล้อง และกลืนแป้งเสร็จก็นำผลมาให้หมออ่านผล

ผลก็คือ แม่แค่เป็นลำไส้อักเสบ  เรางี้ดีใจจนตัวลอยเลยแหละ 

แต่ก็ไม่วางใจ หมอนัดตรวจซำ้อีก 6 เดือนข้างหน้า

เราคิดว่าเราทำถูกแล้วที่เปลี่ยนหมอ แล้วเปลี่ยนรพ.

ถ้าไม่เปลี่ยนกว่าจะรู้ผลก็เดือนหน้า 

ขอขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนที่แสดงความห่วงใย

ขอบใจ  น้องๆ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีเขลางค์ที่ช่วย

ติดต่อเอกสารทางราชการ และประสานงานกับหมอ